Complianz vs. Kakapo Consent: który baner cookie pasuje?

Wtyczkę do zgód rzadko ocenia się po tym, jak ładny jest baner, a raczej po tym, czy zgoda w razie wątpliwości jest coś warta. To znaczy: czy w tekście jest to, co naprawdę działa? Czy blokowanie następuje przed wyrażeniem zgody? I czy da się potem wykazać, kto, kiedy i na co wyraził zgodę?

Krótka odpowiedź

Complianz to uznana wtyczka do zgód z rozbudowanym kreatorem konfiguracji, który za pomocą pytań prowadzi do odpowiedniej konfiguracji i tekstów prawnych, z wersjami dla kilku jurysdykcji i darmowym poziomem.

Kakapo Consent wychodzi od stanu faktycznego, a nie od kwestionariusza: skanowanie zbiera, jakie pliki cookie i jakie obce hosty faktycznie występują na stronie; na tej podstawie składany jest tekst zgody, a każde zdanie niesie informację o swoim pochodzeniu — wyprowadzone, stałe lub domyślne. Czego nie da się udokumentować, tego w tekście nie ma.

W skrócie: kto chce być prowadzony i objąć kilka jurysdykcji, będzie zadowolony z Complianz. Kto chce tekstu, który opisuje dokładnie własną stronę, i dowodu, który wytrzyma kontrolę, znajdzie w Kakapo Consent bardziej odpowiednie narzędzie.

Co potrafią obie

• Baner lub okno dialogowe z kategoriami i wyborem pojedynczych pozycji
• Blokowanie skryptów do momentu wyrażenia zgody
• Rejestrowanie zgód
• Generowanie polityki cookie jako strony
• Wyświetlanie w wielu językach

Czym się różnią

Różnica: tekst, który opisuje własną stronę

Tekst wzorcowy twierdzi rzeczy o stronie, której nie zna. Zdanie o przekazywaniu danych do państwa trzeciego, jakim są USA, jest na stronie z lokalną statystyką po prostu nieprawdziwe — a błędna informacja w tekście zgody jest gorsza niż zwięzła, prawdziwa.

Dlatego Kakapo Consent składa tekst z tego, co da się zmierzyć, i oznacza każde zdanie: wyprowadzone (ze stanu faktycznego), stałe (obowiązuje zawsze) lub domyślne (proszę sprawdzić). Jeśli w wykazie jest obcy host o nieznanym pochodzeniu, informacja o państwie trzecim zostaje całkowicie pominięta — każde twierdzenie na jego temat byłoby zgadywaniem.

Po pierwszym skanowaniu sprawdź, czy naprawdę znaleziono wszystkie osadzone elementy. Skanowanie widzi to, co występuje na sprawdzonych stronach — to, co ładuje się tylko w procesie zamówienia lub w formularzu, trzeba mu pokazać.

Dowód

Dziennik ze znacznikiem czasu odpowiada na pytanie „czy ktoś kliknął”. Pytanie podczas kontroli brzmi jednak: na co wyrażono zgodę? Dlatego Kakapo Consent zapisuje przy każdej zgodzie hash wyświetlonego tekstu i obowiązującej konfiguracji. Gdy zmienia się tekst, zmienia się hash — i widać, że stara zgoda dotyczyła innej wersji.

Kiedy Complianz jest lepszym wyborem

• Chcesz, żeby ktoś prowadził cię przez konfigurację
• Potrzebujesz wersji dla kilku jurysdykcji w jednym narzędziu
• Chcesz zacząć za darmo
• Szukasz wtyczki o bardzo dużej popularności i z wieloma poradnikami

Kiedy Kakapo Consent jest lepszym wyborem

• Tekst ma opisywać twoją własną stronę, a nie jakąś ogólną
• Chcesz przy każdej zgodzie móc wykazać, na co jej udzielono
• Potrzebujesz pisma od prawej do lewej lub wielu języków wyświetlania
• Opiekujesz się kilkoma stronami i chcesz zarządzać nimi centralnie

Przejście: co trzeba zrobić

1. Zanotuj, które usługi w starej wtyczce były przypisane do której kategorii.
2. Zainstaluj Kakapo Consent i wpisz klucz licencyjny.
3. Uruchom raz skanowanie całej strony i porównaj wynik ze swoją notatką.
4. Przypisz nieznane hosty ręcznie — to, co pozostaje nieznane, prowadzi do ostrożniejszego tekstu.
5. Sprawdź wygenerowany tekst zgody zdanie po zdaniu, zwłaszcza wszystko, co oznaczono jako „Domyślne” (po niemiecku: „Vorgabe“).
6. Przetestuj w świeżym profilu przeglądarki, czy przed wyrażeniem zgody nic się nie ładuje.
7. Dopiero potem wyłącz starą wtyczkę.

Dwie wtyczki do zgód działające jednocześnie wyświetlają dwa banery i zapisują dwa pliki cookie. Odwiedzający wyraża wtedy zgodę w jednym, a drugi pyta go ponownie — wyłącz starą, zanim uruchomisz stronę produkcyjnie.

Najczęściej zadawane pytania