Pojęcia WordPress — wyjaśnione jasno.

Porównanie dwóch wersji strony lub elementu, w którym wygrywa wersja z lepszymi wynikami.

Odsetek odwiedzających, którzy opuszczają stronę po obejrzeniu tylko jednej podstrony.

Silny standard szyfrowania, dzięki któremu kopie zapasowe są zapisywane w formie nieczytelnej dla osób trzecich.

Tekst, który czytnik ekranu odczytuje zamiast obrazu i który przeglądarka pokazuje, gdy obraz się nie wczyta. Obraz czysto dekoracyjny ma tekst wyraźnie pusty.

Zaplanowane kopie zapasowe, które działają w tle bez twojej interwencji.

Format obrazu, który przy tej samej jakości jest mniejszy niż JPEG i WebP. Jego tworzenie wymaga znacznie więcej czasu obliczeń.

Systematyczne odpytywanie identyfikatorów użytkowników w celu uzyskania prawidłowych nazw logowania. Adresy autorów i interfejs REST często je ujawniają.

Wartość od 0 do 10 z WordPressa 2.0, zniesiona w 2010 — do dziś odczytywana przez stare wtyczki i motywy.

Link, którego cel jest już nieosiągalny. Zamiast oczekiwanej strony zwracany jest komunikat o błędzie.

Seria prób logowania, aż jakieś hasło zadziała. Można to spowolnić górnym limitem nieudanych prób.

Pojedyncze uprawnienie w WordPressie, na przykład edit_posts. Rola to nic innego jak nazwany zestaw takich uprawnień.

Amerykańskie przepisy dotyczące ochrony danych (Kalifornia), które dają użytkownikom prawo wyboru co do ich danych.

Sieć serwerów, która dostarcza obrazy, CSS i JavaScript z punktu blisko odwiedzającego, a nie z własnego serwera WWW.

Tryb sygnałów Google, który uruchamia tagi anonimowo lub w pełni, w zależności od wyrażonej zgody.

Podpisany blok w pliku obrazu, w którym stoi, czym obraz powstał i co się z nim potem działo. Sam z siebie nie mówi „AI” — odnotowuje także, że obraz został zrobiony aparatem.

Nagłówek, którym strona określa, jakie treści przeglądarka może wczytywać i wykonywać.

Odsetek odwiedzających, którzy osiągają określony cel — na przykład dokonują zakupu.

Informacja, która przed zapisaniem niepotrzebnych plików cookie prosi o zgodę.

Analiza ruchu w sieci bez plików cookie i danych osobowych — zupełnie bez banerów.

Kliknięcie elementu, który nie reaguje — to oznaka dezorientacji lub błędu.

Powtarzające się dane są zapisywane tylko raz — to pozwala zaoszczędzić miejsce na dysku.

Procedura potwierdzenia: Rejestracja do newslettera jest weryfikowana poprzez kliknięcie linku w wiadomości e-mail.

Ogólne rozporządzenie o ochronie danych UE — reguluje przetwarzanie danych osobowych.

Ten sam plik, identyczny bajt w bajt, pod kilkoma wpisami biblioteki mediów — zwykle to samo logo, przesłane kilka razy. Który wpis zostaje, decydujesz ty; pozostałe mogą być używane we wpisach.

Dane o wykonaniu zdjęcia zapisane w pliku obrazu: producent, model, czas naświetlania, przysłona. Przemawiają przeciw czystemu wytworzeniu przez AI — dowodem nie są, bo programy do obróbki przejmują je z oryginału.

Wielostopniowa ścieżka (np. koszyk → zakup), która pokazuje, gdzie użytkownicy rezygnują.

Zasady dotyczące banerów w zależności od kraju lub regionu, z którego pochodzi odwiedzający.

Podpis kryptograficzny potwierdzający autentyczność kopii zapasowej.

Kolorowa wizualizacja pokazująca, gdzie na stronie użytkownicy klikają, poruszają kursorem i przewijają.

Platforma branżowa, która w standardowy sposób przekazuje zgody partnerom reklamowym.

Reguła określająca, kto może zobaczyć wpis. Zablokowane żądania odpowiadają kodem 403, nie 200 — inaczej komunikat trafia do indeksu.

Tworzy kopię zapasową tylko zmian, które zaszły od ostatniej kopii zapasowej — szybko i zajmując mało miejsca.

Pole Iptc4xmpExt:DigitalSourceType. Jeśli stoi tam wartość oznaczająca „wytworzone generatywną AI”, jest to najwyraźniejsza informacja, jaką plik obrazu może o sobie podać — deklaracja samego twórcy.

Format danych strukturalnych, które w kodzie źródłowym znajdują się jako osobny blok obok widocznej treści.

Obraz, który stworzył generator obrazów. Czy tak jest, da się stwierdzić na podstawie pliku tylko wtedy, gdy ktoś to w nim zapisał — z samej treści obrazu nie da się tego wiarygodnie odczytać.

Późniejsze przesuwanie się treści podczas ładowania — zwykle dlatego, że obraz bez podanego rozmiaru zajmuje miejsce dopiero później.

Obrazy i iframe'y wczytują się dopiero, gdy pojawiają się w widoku, a nie już przy budowaniu strony.

Kilka ról u jednego użytkownika. Uprawnienia się sumują: może wszystko, na co pozwala co najmniej jedna z ról.

Krótki tekst w kodzie źródłowym, który wyszukiwarki mogą pokazać pod tytułem trafienia.

Tekst, który stoi w pliku obok pikseli: dane o wykonaniu zdjęcia, autor, pochodzenie, przy generatorach obrazów także cały blok parametrów. Ginie przy kadrowaniu i jest usuwany przez wiele platform przy wgrywaniu.

Przeniesienie strony internetowej na nową domenę lub nowy serwer.

Komentarze i zbędne białe znaki znikają z kodu źródłowego bez zmiany wyglądu strony.

Sieć WordPress, która pozwala zarządzać kilkoma stronami internetowymi w ramach jednej instalacji.

Metatagi, na podstawie których serwisy społecznościowe tworzą podgląd udostępnionego linku: tytuł, tekst i obraz.

Przypisanie plików w bazie danych zamiast katalogu na dysku. Żaden plik się nie przesuwa i żaden adres obrazu się nie zmienia.

Wartość obliczona z treści pliku. Jeśli różni się od wartości oczekiwanej, plik został zmieniony.

Szybkie, wielokrotne kliknięcia z frustracji — to znak, że coś nie działa albo działa zbyt wolno.

Tabela wszystkich capabilities dla każdej roli. Zaznaczenie zapisuje uprawnienie wprost w wp_user_roles i działa od razu wszędzie.

Przywracanie strony internetowej z kopii zapasowej — w KakapoWP wystarczy jedno kliknięcie.

Plik w katalogu głównym, który informuje crawlery, które obszary mogą pobierać — i gdzie znajduje się sitemap.

Nazwany zestaw capabilities. WordPress dostarcza pięć; własne można tworzyć, klonować i przywracać.

Skrypty, takie jak trackery, są ładowane dopiero po wyrażeniu zgody.

Mierzy, jak daleko odwiedzający przewijają stronę w dół.

Gotowy HTML wydawany zamiast ponownego budowania strony. Zalogowani odwiedzający wciąż otrzymują świeże strony.

Ciągłe działania użytkownika w danym przedziale czasowym.

Polecenia bazy danych są wstrzykiwane przez pole formularza lub adres.

Bezpieczna kopia testowa strony, żeby wypróbować zmiany bez ryzyka.

Niemiecka ustawa o telekomunikacji, telemediach i ochronie danych; reguluje m.in. wykorzystanie plików cookie.

Czas życia cache dla zapisanej treści. Po jego upływie strona jest budowana ponownie.

Tagi w linkach, pozwalające poprawnie przypisać źródła kampanii w analizie.

Plik obrazu w folderze uploads, dla którego w bibliotece mediów nie ma wpisu — pozostałość po niepełnym usuwaniu albo starych wtyczkach, czasem przesłany ręcznie. Ponieważ nie ma wpisu, nie ma też kosza: kto go usuwa, usuwa go na zawsze.

Format obrazu, który przy tej samej jakości jest o około 30 % mniejszy niż JPEG. Każda popularna przeglądarka obsługuje go od 2020 roku.

Dostarczaj wtyczki pod własną marką — z własnym logo, nazwą i kolorystyką.

Zapisz raz, odczytaj wiele razy: kopii zapasowych nie da się już zmienić ani usunąć.

Lista wszystkich adresów witryny w formie czytelnej dla maszyn, aby wyszukiwarki niczego nie pominęły.

Pakiet metadanych w formacie XML, osadzony w pliku obrazu. Stoi w nim między innymi narzędzie, które plik utworzyło, oraz pole pochodzenia IPTC.

Drugi dowód obok hasła — na przykład kod przesyłany przy logowaniu.