Kopia zapasowa WordPressa: jak często, dokąd — i po czym poznać, że działa

Prawie każda strona ma wtyczkę do kopii zapasowych. Znacznie mniej stron ma kopię zapasową, która sprawdzi się w razie awarii. Różnica nie tkwi w narzędziu, lecz w trzech decyzjach, które podejmuje się raz, a potem o nich zapomina: jak często, dokąd i jak się przekonać, że to działa.

Jedyna liczba, która się liczy: ile możesz stracić?

Częstotliwość kopii zapasowych nie wynika z przeczucia, lecz z pytania: ile pracy może przepaść, zanim zacznie boleć? Blog z jednym wpisem tygodniowo przy codziennej kopii nie traci niczego. Sklep z czterdziestoma zamówieniami dziennie przy codziennej kopii traci nawet czterdzieści zamówień.

Pliki zmieniają się rzadziej niż baza danych — obrazy, motywy i wtyczki pozostają takie same całymi dniami. Dlatego warto ustawić dla nich osobny rytm: bazę danych często, pliki rzadko.

Dokąd: zasada 3-2-1 w skrócie

Trzy kopie, na dwóch różnych nośnikach, jedna z nich poza siedzibą. Dla strony na WordPressie oznacza to w praktyce: dane produkcyjne, archiwum na serwerze, archiwum gdzie indziej.

Trzeci punkt to ten, na którym zwykle się zacina. Archiwum, które leży w tym samym wp-content/uploads co strona, nie przetrwa awarii dysku, usuniętego konta ani atakującego, który sprząta po sobie.

Kopia zapasowa twojego hostingodawcy jest dobra, ale nie jest drugim miejscem. Jeśli hostingodawca zawiedzie, zawodzi jedno i drugie naraz. Liczy się jako jedna kopia, a nie dwie.

Jak długo: przechowywanie to nie kwestia miejsca na dysku

Kto przechowuje kopie przez siedem dni, szkodę sprzed ośmiu dni zauważy za późno. A to właśnie częsty przypadek: baza danych zostaje uszkodzona albo ktoś wstrzykuje złośliwy kod, a wychodzi to na jaw dopiero po tygodniach.

Rozsądny układ: ostatnie siedem dni, do tego cztery wersje tygodniowe i trzy miesięczne. Kosztuje to niewiele dodatkowego miejsca i obejmuje przypadek, w którym trzeba cofnąć się dalej, niż się myślało.

Szyfrowanie — i gdzie leży klucz

Archiwum zawiera całą bazę danych: konta użytkowników, zamówienia, adresy e-mail, komentarze. Jeśli leży niezaszyfrowane u dostawcy magazynu danych, jest dokładnie tak poufne jak ten dostawca.

AES-256 to powszechny standard, a pytanie nie brzmi „czy”, lecz gdzie leży klucz. Obok archiwum na nic się nie przyda. Kakapo Backup szyfruje twoim kluczem i nie zapisuje go razem z archiwum — co oznacza, że musisz przechowywać go osobno. Wystarczy menedżer haseł.

Po czym poznać, że to działa

Kopia zapasowa, której nigdy nie przywrócono, to tylko nadzieja. Są dwa sprawdziany i potrzebne są oba:

• Techniczny: czy suma kontrolna archiwum nadal się zgadza? Wykrywa wszystko, co zostało uszkodzone po drodze — i to zanim będzie ci to potrzebne.
• Prawdziwy: czy da się z niego przywrócić stronę? Wykrywa wszystko inne, i tylko to liczy się w dniu X.

1. Utwórz kopię stagingową — nigdy nie ćwicz na stronie produkcyjnej.
2. Wgraj tam najnowsze archiwum.
3. Otwórz stronę główną, jedną podstronę, panel administracyjny i, jeśli istnieje, koszyk.
4. Sprawdź kilka treści z bazy danych: ostatni wpis, ostatnie zamówienie, jednego użytkownika.
5. Zanotuj, ile to trwało. Ta liczba to twój rzeczywisty czas przestoju.

Raz na kwartał wystarczy. Ustaw sobie przypomnienie — inaczej test nigdy nie zostanie zrobiony, bo nigdy nie jest pilny.

Szczególny przypadek, który zdarza się najczęściej

Większość „awarii” to nie awaria serwera, lecz aktualizacja, która coś zepsuła. Nie trzeba do tego pełnego przywracania, lecz drogi powrotu dla dokładnie tej jednej wtyczki — a najlepiej kopii zapasowej, która powstaje automatycznie przed każdą aktualizacją.

Dlatego sprawdź w swoim narzędziu: czy przed aktualizacjami samo tworzy punkt przywracania? I czy te punkty są przechowywane inaczej niż zwykłe przebiegi? Droga powrotu, którą limit przechowywania usuwa po trzech dniach, nie jest żadną drogą powrotu.

Najczęściej zadawane pytania